Privacy kent een grens

Een Turks-Nederlandse medewerker laat eind 2008 weten dat hij eind 2009 zijn dienstplicht in Turkije moet gaan vervullen. Vervolgens valt hij in januari 2009 uit vanwege klachten aan zijn been. Hij wordt medio mei 2009 geopereerd en direct op de wachtlijst gezet voor een operatie aan het andere been. Begin mei 2009 dient de werkgever een verzoek in bij UWV voor het ontslag van elf medewerkers wegens bedrijfseconomische redenen. Ook voor deze medewerker.

Eind augustus 2009 verleent UWV toestemming hiervoor. De werkgever kan tot 21 oktober 2009 gebruik maken van de ontslagvergunning, maar aangezien de medewerker op dat moment nog arbeidsongeschikt is, is ontslag voor die datum niet mogelijk.

Op 16 september 2009 meldt de medewerker dat hij vanaf 1 oktober 2009 gedurende vier weken zijn dienstplicht moet vervullen. De bedrijfsarts oordeelt, dat dit op medische gronden niet kan. Desondanks vertrekt de werknemer zonder toestemming van de werkgever naar Turkije.

Op 13 oktober 2009 bericht de bedrijfsarts dat de medewerker in juli al was opgeroepen voor een operatie aan het andere been. Hij heeft deze zelfs uitgesteld tot na 1 november 2009. Deze informatie heeft de bedrijfsarts vernomen van de behandelend specialist. De werknemer wordt hierop op staande voet ontslagen. Na terugkomst roept hij de vernietigbaarheid in en stelt een loonvordering in. De werkgever verzoekt om voorwaardelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

De uitspraak
De kantonrechter overweegt, dat het ontslag op staande voet mede gebaseerd is op het feit dat de werknemer een operatie heeft afgezegd. Daardoor heeft hij zijn herstel opzettelijk vertraagd en het de werkgever onmogelijk gemaakt om van de ontslagvergunning gebruik te maken. De werknemer ontkent dit weliswaar, maar heeft niet willen meewerken aan het verkrijgen door de werkgever van een verklaring van de specialist. Volgens de kantonrechter staat de medewerker in zijn recht, maar heeft dit wel tot gevolg dat aan zijn ontkenning over het uitstellen van operatie - die dus niet is onderbouwd is - voorbij wordt gegaan. De kantonrechter wijst de loonvordering af, ontbindt de arbeidsovereenkomst met onmiddellijke ingang en veroordeelt de werknemer tot het vergoeden van de proceskosten.

Hoewel de kantonrechter heeft benadrukt, dat de werknemer niet verplicht is om mee te werken aan een verklaring, kan hij zich ook niet simpelweg verschuilen achter de bescherming van zijn privacy en het beroepsgeheim van de specialist. Dit speelt met name als de werknemer beschikt over de sleutel tot het bewijs in een zaak en geen goede reden heeft om niet mee te werken.

Tip!
In deze casus kreeg de werkgever uiteindelijk gelijk, maar een ontslag op staande voet vanwege het schenden van een re-integratieverplichting is toch altijd riskant. Zorg dat uw dossier op orde is en overleg zo nodig met een deskundige voordat u dit zware middel toepast.

Pascal Willems is advocaat bij Willems & van Ommeren advocaten en mediators, www.wvo-advocaten.nl, pwillems@wvo-advocaten.nl

© Dialoque Media