Ha daar ben ik weer. Ik ga weer eens een voorspellinkje doen, nu vanuit mijn WERKPLEK. Ik werk nu even vanuit mijn High Zen kamer. Dan word ik tenminste niet gehinderd door het lawaai uit de Klaag-room. Leuk trouwens die nep uitgesleten voegen waar je een echt papiertje in kan stoppen met je wensen voor de toekomst. Pas op: niet lezen zonder toestemming, je hebt zo een AP-tje te pakken!

Collega Freek zit by the way onder de blauwe lamp: hij focust op strategische issues en is (dus) alleen maar strategisch te benaderen. Caroline werkt thuis, nou ja dat wil zeggen tussen de kinderen door laptopt ze haar Slack berichtjes. Pas op: #metootje!

Gelukkig hebben ze de planten een zelfregulerend vochttoevoersysteem meegegeven, want eerlijk gezegd, ik zie nooit eens iemand stilstaan bij de Green Wall, terwijl die daar toch echt voor bedoeld is! Even stilstaan bij de NATUUR. Want dat is weer goed voor je hersenen…

(Mijn beloningssysteem dwingt mij nu tot choco puur, even gamen en veel groene thee graag.)

We weten dat communicatie, dat wil zeggen het overdragen van betekenis van de een naar de ander, bijzonder lastig is. Zelden komt het aan zoals je het bedoelt. We hebben communicatie veel en veel gemakkelijker gemaakt, maar helaas niet beter. Wel veel meer, maar niet beter. Dus is het tijd om eens écht te gaan nadenken over hoe wij met elkaar willen samenwerken en communiceren en dat ook te vertalen naar de werkvloer. En nee, dat lukt dus niet door nog meer gadgets en would-be-instrumentjes die ons dan weer wat rustiger en meer Zen maken in ons hoofd, zodat we vervolgens weer verder kunnen gaan met slecht communiceren. De vlucht vooruit, dat is automatiseren en verappen.

Mijn beloningssysteem dwingt mij nu tot choco puur

We zijn blind en doof. De vooruitgangsgedachte en het rotsvaste vertrouwen in technologische oplossingen maken dat we steeds meer dezelfde soort ‘verbeteringen’ bedenken voor dezelfde soort problemen. Uiteindelijk gaan een paar grote en vele kleine spelers heel rijk worden van technologische en ergonomische spielerei. Wij gaan nog meer productie draaien en vooral ONS TALENT maximaal ‘uitnutten’ dankzij al die handige snufjes! Vandaar die blauwe lamp, de Kleuren, de planten, de consultants, de gezonde gebouwen! Veel gebakken lucht.

Vast van gehoord: Creating value for customers. Klinkt als Waardecreatie of Toegevoegde Waarde toch? Een prachtige klinkende trend. Het is helaas vaak niets anders dan fraai verpakt ouderwets heel hard werken, alles zelf regelen met je Ipadje en smartphone (backoffice is immers weggeautomatiseerd). Alles is strak genormeerd en gecertificeerd, en zorg dat die klant alles koopt wat je te bieden hebt. Gewoon omzet draaien dus. Niks mis mee, maar zeg dat dan!

Even quasi terzijde: bijzonder interessant – vind ik – is dat een deel van het management van de grote jongens, zoals Apple, Google, of Uber bezig is schuiladressen te maken. Ze voorzien namelijk dat de aarde crasht, zowel ecologisch als economisch. Teruggetrokken in de wouden in een peperduur safehouse hopen ze de naderende rampen te overleven. Vergelijk het met Doomsday Preppers. Of ze vluchten de ruimte in (Tesla), worden zo veel groter dan wij en gaan de goden voorbij, naar onsterfelijkheid.

Grote jongens, zoals Apple, Google, of Uber, zijn bezig met safehouses

Blijkbaar wordt je gek van rijkdom, maar ook van het uiteindelijk niet-toevoegen van waarde: de wereld is er niet beter van geworden (jij wel rijker) en wat heb je aan geld als de wereld vergaat? Je blijft alleen over in je safehouse, wat een vreselijk vooruitzicht…

Klinkt cynisch? Nee hoor, ik ben echt een onverbeterlijke optimist. De komende jaren zullen wat mij betreft de jaren worden van de:

  • waarden in plaats van de normen
  • waar werk je nu écht voor?
  • terug naar de basis

Verder wordt iedereen ZZP-er (the Result), maar dat wist u al.
Maar goed, back to basics: zo heb ik besloten mijn mail alleen nog maar at random te openen. Ja, dat is wat hoor. Alsof ik tot de Islam ben bekeerd. We weten al jaren dat mail een volstrekt ineffectief en negatief uitpakkend instrument is, maar we komen er maar niet van af: “Heb je mijn mail al gelezen? Nee? Maar ik heb em gisteren al gestuurd!

Ja… dus? Stress stijgt, irritatie alom. De mail de baas, timemanagement, lege inbox: precies wat je niet moet doen! Niks mail de baas: jij bent de baas en de mail moet doen wat jij wilt! En de mail doet niet wat ik wil, dus weg ermee! Ook hier is het middel de norm geworden. Waar het echt om gaat, namelijk effectief en prettig communiceren, is ver weg.

Niks mail de baas: jij bent de baas en de mail moet doen wat jij wilt!

Vanuit mijn nieuwe kantoor kunnen een lekker tapijtje, kekke kleurtjes, dimbaar en regelbare kleuren, Zenkamer noch klaagmuur, tafeltennistafel noch barristakoffie verhullen dat we harder werken dan ooit, zonder er een cent meer door te verdienen. Moderne slavernij, of gewoon werknemerschap dus.

Tot slot – anders ga ik maar door – voor de fysieke en mentale inrichting van ons kantoor heb ik nog enkele suggesties, maar of ze er door komen bij mijn collega’s, ik weet ‘t zo net niet:

  • zet stoelen neer waar je helemaal niet lekker op zit (want dan beweeg je meer)
  • gebruik alleen heel af en toe je mail (afkicken!)
  • praat met elkaar
  • klaag niet, maar kom met oplossingen
  • help elkaar
  • presteer
  • faal

Best lekker die klimaatverandering trouwens: ik ga vakantie vieren aan de Côte d’Hollande.

A la prochaine!

Pieter de Jongh is zelfstandig bedrijfsarts en directeur van Van Altena & de Jongh bedrijfsartsen BV

© BG magazine