Enorme tijdsdruk voor overstap WGA-verzekering

Zorgvuldigheid is nu juist geboden

0
728
Nieuws

Aon roept werkgevers die eigenrisicodrager willen blijven voor de WGA op om vooral zorgvuldig te werk te gaan.

Hoewel er een enorme tijdsdruk is om op tijd de private WGA-verzekering te verlengen, is het juist nu zaak goed te letten op verzekeringsvoorwaarden.

Omdat de WGA-flex en –vast vanaf 1 januari 2017 worden samengevoegd, stellen verzekeraars veel nieuwe eisen en hanteren strengere voorwaarden.

Eigenrisicodrager WGA

Ongeveer de helft van alle werkgevers is op dit moment eigenrisicodrager voor de WGA. Deze groep werkgevers moet voor 2017 een nieuwe keuze maken.

De eisen en voorwaarden die verzekeraars vanaf het nieuwe jaar hanteren, zijn echter anders dan wat deze werkgevers tot nu toe gewend zijn. Daar komt bij dat de deadlines kort zijn, omdat verzekeraars de nieuwe premies pas laat bekendmaken.

Wanneer werkgevers, die nu eigenrisicodrager zijn voor de WGA-vast, niet voor 31 december hun keuze hebben gemaakt, gaan ze verplicht terug naar een publieke verzekering. Door aangepaste regels betalen zij dan een verhoogde premie en zijn zij minimaal drie jaar verplicht publiek verzekerd.

Beoordeling verzuimbeleid

WGA-verzekeraars hebben in het verleden verliezen moeten nemen. Dat maakt dat zij extra zorgvuldig zijn in het maken van risicocalculaties voor de nieuwe WGA. Daarvoor moeten werkgevers uiteenlopende gegevens aanleveren.

Zo beoordelen verzekeraars het verzuimbeleid en soms kijken zij naar de financiële positie van de werkgever. Dit alles zet werkgevers onder een enorme tijdsdruk. En dat terwijl deadlines snel verstrijken.

Eigenrisicodrager Ziektewet

Voor publiek verzekerde werkgevers is 1 oktober al de deadline voor het maken van een keuze.

Eigenrisicodragers hebben uitstel gekregen tot 1 januari, maar verzekeraars eisen veelal van deze werkgevers dat zij ook voor de Ziektewet eigenrisicodrager worden. De deadline daarvoor ligt op 1 oktober.

Het is dan ook kort dag om tot een keuze te komen, maar vooral eigenrisicodragers zijn er alles aan gelegen op tijd klaar te zijn met hun keuze. Maken zij geen keuze, dan gaan ze drie jaar verplicht terug naar publiek met een kunstmatig verhoogde premie.

Verzekeringsvoorwaarden belangrijker

Aon wijst erop dat het ondanks de tijdsdruk nu meer dan ooit van belang is een zorgvuldige keuze te maken.

Daarbij is het volgens Aon verleidelijk om te kijken naar de laagste premie en voordelen op de korte termijn. Maar juist de polisvoorwaarden hebben op lange termijn veel invloed op de mate waarin een werkgever kan besparen op zijn WGA-lasten.

Sommige verzekeraars baseren hun toekomstige premies op hun totale lasten. Er wordt dan minder gekeken naar individuele werkgevers. Een werkgever die veel doet aan preventie en re-integratie ziet dat in dat geval niet terug in een lagere premie.

Daarnaast stelt de ene verzekeraar de voorwaarde dat een zieke medewerker al na twee dagen wordt aangemeld. Bij een andere partij is dat 26 weken of 42 weken. Dat verschil heeft grote gevolgen voor de administratieve druk.

Werkgevers die ieder jaar overstappen naar een andere verzekeraar vanwege een lagere premie, krijgen op termijn bovendien te maken met verschillende loketten en verschillende voorwaarden waaraan zij moeten voldoen.

WGA-lasten deels verzekeren

Sinds kort biedt een aantal verzekeraars de mogelijkheid de WGA-lasten deels te verzekeren.

In ruil voor een korting op de premie wordt vooraf afgesproken welk deel van de WGA-uitkeringen de werkgever zelf betaalt, bijvoorbeeld vijftig procent. Over dat deel hoeft hij dan geen premie te betalen.

Naast een lagere premie, is het voordeel van deze variant dat de werkgever het meteen merkt in zijn uitkeringslasten als hij medewerkers vanuit de WGA succesvol weet te re-integreren.

Aon waarschuwt dat de nieuwe polisvariant op lange termijn echter aan aantal flinke nadelen heeft. Een WGA-uitkering duurt maximaal tien jaar. Belandt een medewerker in de WGA, dan betaalt de werkgever het onverzekerde deel van de uitkering dus maximaal tien jaar. Én omdat hij bij instroom zelf geld moet reserveren op zijn balans, kunnen de kosten zo hoog zijn dat het premievoordeel compleet verdampt en zelfs financieel nadelig kan zijn.

Daarnaast zal een andere verzekeraar die bestaande lasten niet overnemen, waardoor overstappen lastig wordt. Dat maakt een eventuele latere overstap naar het UWV bovendien onaantrekkelijk.

Deze opgebouwde WGA-risico’s worden bij een overstap naar het publieke bestel namelijk ook verrekend in de publieke premie. De werkgever betaalt dan dus twee keer voor dezelfde lasten op hetzelfde moment.

Ook interessant:
Wat te doen met het WGA-risico?
Werkgeverspremie UWV: lichte stijging WGA, ZW vrijwel ongewijzigd