Regelmatig kom ik cliënten tegen die een carrièrecrisis doormaken omdat ze de keuze moeten maken, of denken te moeten maken, tussen kind en loopbaan.

Zo ook Carla, een jonge vrouw met een marketingachtergrond. Moeder van twee jonge kinderen en de pech getrouwd te zijn met een man die om de zoveel jaar van woonplaats moest ruilen in verband met zijn functie.

Die functie bracht tevens met zich mee dat er weinig tijd voor de opvang van zijn kinderen was, zodat vrouwlief dit voor haar rekening nam. Op een bepaald moment gaat dit altijd wat wrikken. Breekt het die ambitieuze vrouw op. Wordt ze narrig en ontevreden.

Het grootste probleem
waren de kinderen

Het grootste probleem waren de kinderen, zo werd het in eerste instantie naar mij gebracht. Daar lag haar vraag. Dus begon ik uitgebreid daarop in te zoomen en reikte haar vrijblijvend een paar manieren aan om ze te elimineren. Die kinderen. Daar lag toch het probleem. Die moesten weg.

De meest voor de hand liggende optie was per ongeluk iets door het toetje te doen. Zoals arsenicum. Een goed alternatief was om ze vergeten mee te nemen na een ijsje bij McDonald’s. Kwijt te raken tijdens de boodschappen of ze op maandagochtend bij het grof vuil te zetten. Maar ja, dat was toch wel wat wreed. Dus zochten we naar een meer kindvriendelijke manier. Zo kwamen we bij Marktplaats. Dat was dé oplossing. De kinderen op marktplaats te koop zetten. Klaar. Probleem opgelost. Niet dus…

Een goed alternatief was om ze vergeten mee te nemen na een ijsje bij McDonald’s

Want we waren bij de verkeerde vraag begonnen. En daar gaat het vaak fout in de coaching. Begin je bij de verkeerde vraag, dan krijg je het verkeerde antwoord.

Dus begonnen we opnieuw. Wat was nu de vraag? Waar lag het echte probleem?

En die lag in haarzelf. Zij was degene die moest leren balanceren tussen werkelijkheid en wens. Had te leren leven met dit tijdelijk gegeven zónder haar ambities weg te gooien. Moest zoeken naar een manier om én te luisteren naar het moedergevoel én die innerlijke drang om iets met haar andere capaciteiten te doen. Een soort uitstel van behoeftebevrediging.

Toen ze dat doorhad en we met de juiste vraag bezig gingen, kwam er rust in de tent en kon zij de juiste stappen zetten.

Wij willen vaak scoren en het snel goed doen. Beginnen als een kip zonder kop. Toch is het beter niet direct bezig te gaan met het goede antwoord zoeken. Het gaat om het vinden van de juiste vraag.

Scheelt uiteindelijk veel tijd. In dit geval zelfs kinderlevens.

Wilma de Haas, Haas & Konijn, bureau voor persoonlijke en professionele ontwikkeling,facebook.com/HaasenKonijn. De columns van Wilma de Haas zijn in 2014 gebundeld en uitgegeven onder de titel ‘K-Therapie’. Het boek is te bestellen via o.a. Bol.com

© BG magazine